ma. sep 27th, 2021

In ‘Ouder Onder’ lees je iedere week het verhaal van een ouder iemand die onder de tatoeages zit. Marleen Nel is 64 jaar en heeft een maand geleden haar nieuwste tattoo laten zetten.

“Ik ben opgegroeid als oudste in een gezin van vijf kinderen. Mijn ouders lazen veel, vooral over andere culturen. De Maori en Maya;’s bijvoorbeeld; volkeren die bekend staan om hun tatoeages. Van huis uit heb ik die fascinatie meegekregen. Al vanaf mijn vijftiende denk ik na over een tatoeage. Mijn broer had die fascinatie ook en met hem heb ik mijn eerste tattoo laten zetten. Ik was toen 33 jaar.”

Cover up

“Met mijn broer en zijn vriendin heb ik een kanji-teken laten tatoeëren, een Japanse tattoo. Inmiddels heb ik mijn eerste tatoeage boven mijn borst laten coveren. Mijn broer en zijn vriendin zijn overleden en het plaatje heeft voor mij daardoor zijn betekenis verloren. Hoewel ik normaal gesproken van het principe ben dat je een tattoo neemt voor je hele leven, heb ik toch besloten om er iets anders over heen te laten tatoeëren. Dat voelt ook noodzakelijk voor mijn verwerkingsproces.”

‘Niks komt uit een boekje; alles is speciaal ontworpen of freehand gezet’

“Van mijn tatoeages heb ik nooit spijt gehad. Niks komt uit een boekje; al mijn plakplaatjes zijn speciaal voor mij ontworpen of freehand gezet. Dat is een tatoeëertechniek waarbij uit de losse hand op de huid getekend wordt. Ik wil zeker nog meer tatoeages, maar wanneer weet ik nog niet. Als het moment daar is, voel ik dat vanzelf. Ik heb een paar ideeën liggen die mijn broer nog graag had willen doen. Daar wil ik wel mee aan de slag.”

Betekenis

“Ik weet eigenlijk niet precies hoeveel tatoeages ik heb. Op twee na hebben ze allemaal een speciale betekenis voor me. Boven mijn ogen heb ik een eyelinerrandje laten tatoeëren, puur voor de esthetiek. Ook een tattoo bij mijn oor, gekenmerkt door een piercing er in, heb ik laten zetten omdat ik dat gewoon mooi vind. Ik heb twee favorieten; een grote tatoeage op mijn rug en een gekleurde roos op mijn onderarm. Die op mijn rug is meer dan twintig jaar geleden getatoeëerd en ik weet nog dat het enorm afzien was om het symbool te laten zetten. Mijn broer is tatoeëerder geworden en heeft die gezet toen hij nog in opleiding was. De kleurrijke klaproos op mijn pols staat voor mijn overleden zoon.”

‘Mijn rimpels mogen gezien worden, net zoals mijn dertig jaar oude lichaamsversieringen’

“Minder leuke reacties doen me niet zoveel. Van kinds af aan ben ik een vrijgevochten type dat zich niet veel aantrekt van de mening van een ander. Op datingsites haken sommige mannen af vanwege mijn tatoeages. Ik vind dat jammer

maar zie het ook als natuurlijke selectie; zo hoef ik geen energie te steken in mensen die me uiteindelijk toch niet nemen zoals ik ben. Ook vind ik het statement dat tattoos minder mooi zijn bij ouderen belachelijk. Ik vind dat een tatoeage juist mooier is wanneer hij als het ware geleefd heeft. Mijn rimpels mogen gezien worden, net zoals mijn dertig jaar oude lichaamsversieringen. Dat hoort allemaal bij het proces van mijn leven.”

Foto’s © Marleen Nel

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *